Nijn gedumpt konijn

Het begon als een heerlijke teamborrel. Afscheid nemen van een fantastische stagiair. Na een half jaar eindelijk het team weer bij elkaar. Maar toen was daar een klein konijntje. Gedumpt. Doodziek. Zo bang. Kleine Nijn heeft het niet overleefd. En dat maakt mij niet alleen verdrietig, maar ook zó ontzettend boos.

Het was dat ons kantoorhondje Snor hem opmerkte, anders hadden we hem niet eens gezien. Nijn had een ernstige vorm van myxomatose, een zeer besmettelijke konijnenziekte, en was niet meer te redden. Helpen konden we hem wel. Door te zorgen dat de laatste uren die hij had, waardig waren. Een twijfelachtig geluk, dat zoveel van zijn lotgenootjes helaas niet toe zal komen.

Konijnen hebben de pech er ontzettend schattig uit te zien. Weinig dieren zijn zo aaibaar als een konijn. Ze hebben een waanzinnige aantrekkingskracht op kinderen. In een opwelling worden ze aangeschaft en ze belanden na een paar weken, net zoals de zoveelste knuffel, achter in de schuur. Sommige konijnen slijten daar hun hele leven, anderen worden naar een opvangcentrum gebracht. Nijn werd ‘vrijgelaten’. De goedkoopste oplossing.

Dat iemand een konijn zomaar dumpt in het bos, ‘bij de andere konijnen’, daar kan ik met mijn hoofd niet bij. Deze tamme konijnen zijn ten dode opgeschreven. Ziektes, honger, ongelukken, honden of andere roofdieren… een tam konijn maakt in het wild geen kans. Het is hoog tijd dat er een einde komt aan de laagdrempelige verkoop van konijnen. Mensen die dieren dumpen moeten bestraft worden. Voor Nijn komt het allemaal te laat, de dierenarts moest hem uit zijn lijden verlossen. Maar het gevoel van het tikken van zijn angstige hartje tegen mijn hand raak ik niet meer kwijt. Voor jou, kleine Nijn, blijven we doorgaan.