Gedrag van de papegaai

Papegaaien zijn geen gedomesticeerde dieren: het gedrag van papegaaien is niet aangepast aan een leven met de mens. Ook lichamelijk, geestelijk en genetisch zijn ze nog geheel identiek aan hun soortgenoten in het wild. Feitelijk zijn papegaaien dus wilde dieren die in gevangenschap worden gehouden. Papegaaien zijn intelligente, sociale vogels. Ze zoeken voedsel op de grond, in bomen en struiken. In de natuur zijn ze uren per dag druk met vliegen, spelen en kauwen op takken, vruchten, peulen en alles wat er verder maar te vinden is.

Contact

Van nature leven papegaaien in paren of groepen. In zo’n groep kennen ze regels, duidelijkheid en veiligheid. Er bestaat een rangorde met een groepsleider. Het gedrag van de papegaai is erg gericht op contact: ze zoeken elkaars gezelschap en zitten vaak dicht tegen elkaar aangedrukt. De meeste papegaaien zijn monogaam. Als ze eenmaal met zorg een partner hebben uitgezocht, blijven ze hun hele leven een paartje. De paartjes hebben een sterke band en ze zijn steeds samen, strijken elkaars veren glad, voeden elkaar en vliegen zo dicht bij elkaar dat hun vleugels elkaar bijna aanraken.

Communicatie

Het gedrag van de papegaai wordt gekenmerkt door goed ontwikkelde communicatieve vaardigheden. Vooral vocale communicatie is zeer belangrijk voor ze, wat ze leren van andere volwassen papegaaien. De vocalisaties dienen om groepsleden te herkennen en sociale banden binnen de groep in stand houden. Ook moeten papegaaien de juiste signalen kunnen produceren en herkennen, om te weten met wie ze groepen kunnen vormen of paren. De aanwezigheid van ouders of andere volwassen papegaaien is ook belangrijk voor het aanleren van juist gedrag van de papegaai. Vaak ontwikkelen geïsoleerde of met de hand grootgebrachte papegaaien afwijkende gedragingen. Ze zijn bijvoorbeeld niet in staat tot normale hofmakerij en seksueel gedrag.