Door een gat in de wet is het zelf doden van huisdieren door particulieren niet strafbaar. Dieren mogen dus worden gedood, enkel omdat hun uiterlijk niet perfect is. Aan die praktijk moet snel een einde komen, vindt de Sophia-Vereeniging. In een brief verzocht zij de verantwoordelijke ministers om maatregelen te nemen. Ook vroeg zij aandacht voor het onderwerp via de media. Dat leidde tot Kamervragen, maar niet tot een verbod op het zelf doden van huisdieren.
In Nederland wordt veel gefokt met huisdieren. Een aantal van die fokkers is het puur om het geld te doen. Zij worden ook wel ‘broodfokkers’ genoemd. Deze fokkers willen het liefst dieren die veel geld opbrengen, bijvoorbeeld omdat ze een bepaalde vachtkleur hebben. Er zullen echter ook dieren geboren worden met een andere kleur dan waar de fokker op hoopte. Die dieren zijn kerngezond en kunnen verkocht worden, maar voor een lagere prijs. Ze worden dan vaak gedood, omdat hun hokruimte en voeding liever besteed wordt aan dieren die in de verkoop meer opleveren.
In 2009 berichtte de Sophia-Vereeniging dat er in Nederland geen wet is die het doden van huisdieren door particulieren verbiedt. Dat veroorzaakte veel ophef: landelijke en regionale kranten, radio- en televisiezenders besteedden aandacht aan de zaak. Ook in Den Haag werd het bericht opgepikt. Een maand nadat de Sophia-Vereeniging haar brandbrief stuurde, stelde de Tweede Kamerfractie van GroenLinks Kamervragen aan minister Verburg. De minister gaf daarop aan dat zij niets wilde veranderen aan deze situatie, omdat de dieren volgens haar geen pijn lijden.
Eind 2009 werd een nieuwe Wet Dieren door de Tweede Kamer aangenomen. Ook daarin wordt het doden van huisdieren niet strafbaar gesteld. De Sophia-Vereeniging is teleurgesteld; het instellen van deze nieuwe wet had aangegrepen moeten worden om het gat in de wet te repareren. Een verzoek daartoe wordt ingediend bij de nieuwe regering. Ondertussen wordt op het internet door fokkers druk gespeculeerd over de manier waarop ongewenste dieren het beste kunnen worden gedood. Dit wordt ook wel ‘culling’ genoemd. Niet elke dierenarts wil hier aan meewerken en bovendien kost elke ingreep door de dierenarts geld. Daarom doden de fokkers deze dieren zelf.