Gedrag van de parkiet

Het gedrag van de parkiet is heel sociaal. Parkieten zijn van nature echte groepsdieren. Een parkiet als huisdier heeft dan ook graag een soortgenoot om zich heen. Het geslacht maakt daarbij niet zo veel uit. Bij de meeste parkietensoorten herkent u volwassen mannetjesparkieten aan een blauwkleurige washuid boven de snavel. Popjes (vrouwtjes) hebben een roze tot bruine washuid. Parkieten zijn volwassen als ze 4 maanden oud zijn. Rond die tijd verdwijnt de golftekening boven op het kopje na de eerste rui. Het gedrag van de parkiet is monogaam: parkieten kiezen een partner voor het leven. Mocht u besluiten om slechts één parkiet te nemen, bedenk dan goed dat u veel aandacht aan de vogel moet besteden om het gemis aan een soortgenoot te compenseren. Laat het dier niet te vaak alleen en geef uw parkieten wat speeltjes in de kooi tegen verveling. Eenzaamheid en verveling tasten het welzijn van de vogel ernstig aan en kan het gedrag van de parkiet beïnvloeden. Zo kan de vogel gaan krijsen, apathisch of agressief worden of zichzelf gaan kaalplukken.

Ruimte

Parkieten zijn er in alle soorten en maten. De bekendste zijn grasparkieten en halsbandparkieten, maar ook andere soorten zoals de agapornis, de bergparkiet, de blauwvleugelparkiet, de elegantparkiet, de splendidparkiet en de valkparkiet worden als huisdier gehouden. Alle soorten parkieten hebben ruimte nodig. Het zijn mooie vogels voor in een volière. Daar leven ze gemakkelijk met andere vogels samen, behalve met andere papegaaiensoorten. Wanneer men een tamme parkiet bij een andere tamme soortgenoot plaatst, is het dier een stuk gelukkiger. Wel zal het contact met de mens verminderen in het gedrag van de parkiet die soortgenoten om zich heen heeft.